Persberichten


Persbericht 21 februari 2013

Medio december 2012 bij Eén vandaag, afgelopen woensdag 16 januari bij Hart van Nederland op SBS 6 en vandaag, vrijdag 18 januari in de Telegraaf volop aandacht voor het dierendrama in de Oostvaardersplassen (OVP). In al deze media-aandacht een totaal vertekend beeld van de ellende die de opgesloten dieren daar ieder jaar weer mee moeten maken. Staatsbosbeheer gebruikt  journalisten met minder kennis van zaken om in dit gebied zogenaamde mooie beelden en reportages te maken, terwijl de verhullende sneeuw alle ellende voor de dieren toedekt. Graag hadden wij, de Stichting Welzijn Grote Grazers, gezien dat deze media beelden en reportages maakt van de werkelijke situatie op het moment dat er geen verhullende sneeuw ligt. Wij zouden graag zien dat deze media zich niet langer leent voor dit totaal mislukte experiment van Staatsbosbeheer, temeer omdat journalisten vaak minder bekend zijn met de situatie en daarom worden voorgelicht met de bijna altijd onzinnige argumenten van Staatsbosbeheer. Namelijk met deze volstrekt onjuiste argumenten weet men ook al jaren de politiek, de Minister, Justitie, de Rechterlijke Macht en zelfs de Partij voor de Dieren te overtuigen, waardoor er in al die jaren een situatie is ontstaan waarin de meest ernstige vorm van dierenmishandeling, het op grote schaal uithongeren van hulpeloze en opgesloten dieren, door de wetgever wordt getolereerd. Zelfs door het op deze manier gebruik maken van de media probeert Staatsbosbeheer op allerlei manieren deze in onze ogen grootste misdaad tegen de dierlijkheid te rechtvaardigen. Zogenaamde mooie beelden kunnen alleen maar worden gemaakt in de zomer en in de winter als een laag sneeuw de ellende maskeert. Ook moet de  media zich er terdege van bewust zijn dat zij op deze manier in de ogen van (veel) mensen verkeerd bezig zijn door het ernstige dierenleed in de OVP op een dergelijke wijze te promoten, daardoor meehelpen het te rechtvaardigen en daardoor eigenlijk medeplichtig zijn aan deze ernstige vorm van door de overheid getolereerde dierenmishandeling.

Dat wat in de OVP zogenaamd natuur wordt genoemd is door een aantal mensen van Staatsbosbeheer bedacht en gemaakt. De natuur zijn gang laten gaan is in principe een prima uitgangspunt, als het ontstaan en de ontwikkeling daarvan maar door diezelfde natuur gebeurt. Daarom zal het experiment in de OVP ook nooit lukken, omdat het kunstmatig is gecreëerd. Alle natuurlijke basiselementen, zoals migratie, regulatie, natuurlijke vijanden en aaseters ontbreken hier op enkele nietszeggende vossen, marters en zeearenden na, volledig. Daarom draait regulatie alleen maar op uithongeren en afschieten.

Tengevolge van de eenzijdige inzichten van SBB en andere zogenaamde deskundigen is de OVP in de loop der jaren naar wat wij tot nu toe hebben gezien en ervaren, verworden tot een kaal, triest en uitgewoond gebied, waarin niet alleen de natuurlijke regulatie van de dieren bij lange na niet werkt, ook is er vanwege overbevolking onnoemelijk veel en vaak onherstelbare schade toegebracht aan bomen en planten. Door deze vernieling, beschadiging en overbevolking draagt het gebied volgens ons daarom in het geheel niet meer bij tot een waardevolle bijdrage van het bedoelde ecosysteem waar SBB zo hoog van opgeeft. Het hele gebied ademt in de winter een sfeer van honger en ellende en zeker niet de zogenaamde mooie natuur waar SBB zo prat op gaat.

Meningen gegeven door SBB over andere diersoorten, bomen en zogenaamde zeldzame planten is vaak niet waar en een doekje voor het bloeden. Wij zijn voor dergelijke mooie praatjes ongevoelig en dat dit kansloze experiment ten koste moet gaan van zoveel duizenden dode dieren, dat kwetst niet alleen ons, maar ook vele tegenstanders die dit eveneens stuitend en onverteerbaar vinden. Wij walgen hiervan en begrijpen niet dat SBB dit falende beleid zelf ook niet inziet of zijn het misschien de mooie en goedbetaalde baantjes die er kennelijk voor zorgen om hier tegen beter weten in mee door te gaan. Bij veel mensen zorgen de winterse omstandigheden voor de dieren ervoor, dat men in opstand komt en zelfs wakker kan liggen over zoveel arrogantie, ondeskundigheid en vooral gevoelloosheid voor het welzijn van dieren en wat ten koste gaat van zoveel onnodig leed en sterfte van die onschuldige door mensen ingebrachte veredelde huisdieren in een totaal ongeschikt en ook nog eens afgesloten zogenaamd natuurgebied. Dit allemaal onder de noemer van Dit is nu het echte unieke natuurgebied.

Waar wij als Stichting en vele praktiserende dierenartsen met ons veel moeite mee hebben is het zogenaamde vroeg reactief beheer welke SBB sinds enkele jaren verplicht toepast. SBB en iedereen die door hen wordt geadviseerd, geven aan dat onnodig lijden in de OVP wordt voorkomen door de dieren tijdig af te schieten. Wij zijn het daar niet geheel mee eens. In februari 2012 waren 2 bestuursleden van onze Stichting aanwezig bij een rondleiding van SBB door het gebied. Een van deze bestuursleden is een oud Districtsinspecteur van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming. Tijdens deze rondrit vroeg hij aan de begeleidende tevens afschietende boswachter en de bij de OVP in dienst zijnde dierenarts hoe zij het moment konden bepalen wanneer een lijdend dier moest worden afgeschoten. De oud en ervaren Inspecteur kon namelijk met al zijn bij de LID opgedane ervaring niet vaststellen in welke lichamelijk conditietoestand de dieren verkeerden. Dit kwam hoofdzakelijk door de lange vacht en haargroei en het veelvuldig liggen van de dieren. Op dat moment was de strenge vorstperiode net achter de rug, was er geen vegetatie meer aanwezig en was het terrein op veel plaatsen volledig vertrapt en tevens met terreinauto´s stuk gereden. Gezien de hopeloze omstandigheden van de dieren, moest de conditie van nagenoeg alle dieren matig tot slecht zijn. Volgens onze begeleiders werd er dagelijks vroeg reactief afgeschoten. Beide heren beaamden dat het visueel vaststellen van de lichamelijke conditie erg moeilijk zo niet onmogelijk was en men hoofdzakelijk afging op afwijkend fysiek gedrag van de dieren. Hierbij gaven zij aan dat dit afwijkend gedrag hoofdzakelijk bestond uit het niet meer kunnen volgen van de kudde, traagheid, omvallen of het moeilijk overeind kunnen komen. Voor onze oud Inspecteur komen deze gedragingen nagenoeg altijd overeen met terminaal gedrag, hetgeen onder de reguliere verwaarlozing van vee een ernstig misdrijf is. Gezien het vorenstaande kan men dus concluderen dat het bepalen van het tijdstip van zogenaamd vroeg reactief afschieten/doden eigenlijk niet te doen is en dat daardoor dit doden dus in nagenoeg alle gevallen in een veel te laat stadium gebeurt. Dit houdt dus in dat er wel degelijk en bijna alleen maar onnodig lijden plaats vindt in de OVP en men zich op grote schaal schuldig maakt aan dierenmishandeling.

Het stokpaardje van SBB dat de dieren op 20 procent vetvoorraad de winter moeten doorkomen gaat er bij ons ook niet in. De meeste dieren hebben vanaf november al niets meer te eten en hebben deze vetvoorraad voor de vorstperiode al verbrand. Jonge en opgroeiende dieren leggen helemaal of nagenoeg geen vetvoorraad aan, zodat deze dieren bij voorbaat al ten dode zijn opgeschreven. Dieren die geen vetvoorraad meer hebben en die terminaal worden leggen vaak een lijdenstraject af, waarin ze geen weerstand meer hebben tegen de slechte weersomstandigheden zoals regen en kou, waardoor de beschutting waar SBB zo hoog van opgeeft ook geen zin meer heeft.

Het OVP/systeem rammelt volgens ons aan alle kanten en riekt naar een hobbygehalte van een kleine groep lieden die hun verhaal wonderwel in stand houden en velen weten te overtuigen. Dat dit echter ieder jaar weer ten koste moet gaan van zoveel dode en lijdende dieren is volgens ons ronduit beschamend en dient op zeer korte termijn te worden stopgezet. De bulk van 1500 dode dieren of te wel een kadaverlint van 2 tot 3 km van de winter 2011-2012, kan en mag in een ontwikkeld land nooit de consequentie zijn om een zogenaamd natuurgebied van de grond te krijgen c.q. in stand te houden. Kennelijk wil men interessant doen en vooral indruk maken op de meestal in hun eigen verhalen gelovende ecologen in binnen en buitenland, om te laten zien wat het bijna kleinste land ter wereld wel niet kan op het gebied van ecologie en natuurbeheer.

 

Yvonne Bierman,

Voorzitter Stichting Welzijn Grote Grazers.

Telefoon: 06-22169872

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Bertus Zuidema, lid van bestuur

Tekstschrijver

Propaganda films

DE PROPAGANDAFILM VAN EMS VOOR STAATSBOSBEHEER :
DE NIEUWE WILDERNIS
https://www.youtube.com/watch?v=_O99sS6K7RU

DIT IS DE WERKELIJKHEID IN DE OOSTVAARDERSPLASSEN:
KAALSLAG, HONGERDOOD EN VRESELIJK DIERENLEED

DE NIEUWE WILDERNIX

http://youtu.be/FWvFAGWwmeg

Kijk voor foto's van het ware verhaal op
www.stophetleed.nl

Stickeractie

Doe mee met onze stickeractie en bestel nu uw stickers bij ons:

DE OOSTVAARDERSPLASSEN:
DE HONGERDOOD
VOOR DUIZENDEN
OPGESLOTEN GROTE GRAZERS

TEKEN DE PETITIE

Bestel de stickers door een email te sturen naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
en geef aan hoeveel stickers u wil ontvangen.

De maat van de sticker is 60 cm breed x 15 cm hoog

Contactadres:
Het Spint 5
8252 JZ  Dronten
Tel: 06-22169872

Go to top